EXPO SALNÉS MONCHO VALCARCE

Non é que haxa moito movemento estes días pola zona, ahí vos vai unha mostra en Cambados adicada a Moncho Valcarce, un crego sindicalista agrario coñecido como o "cura de Encrobas". A través de 25 paneis explícase a vida deste personaxe moi implicada na loita labrega na parroquia de Cerceda a finais do franquismo e comezos da transición.
Iso ou unha mostra de modelismo... en Vilagarcía.
Cando teñamos máis informacion, informaremos.

Entrevista a Andrea Costas (D_#15)

Andrea Costas (1978) ten unha liña de traballo de gran intensidade emocional, cunhas imaxes impactantes que dan unha volta de rosca ás neuronas do espectador. O que somos, o que ven os demáis que somos e o que nós mesmos cremos que somos, todo iso reflectido en sobrias e limpas composicións sen artificio, unha arte dura, sen miramentos. Formouse na facultade de Belas Artes de Pontevedra e tras todos estes anos de gran actividade e gañando numerosísimos certames, podemos dicir que xa ten o seu sitio no eido da creación artística galega e contemporánea.

Texto Cristina

A velocidade coma un dos compoñentes principáis da sociedade é algo do que falas no texto relacionado coa túa obra, Persoal e Transferible referíndote á producción. ¿Cómo coidas que hai que reaccionar ante esta situación, xa que semella que non vai ralentizarse?
Nese texto referíame aos cambios vertixinosos que a nosa sociedade está a sufrir dende hai 20 anos. A incrible oferta que nos ofrece o mercado fai que nos mergullemos no consumismo sen case darnos conta. E non só refírome ao mercado. É unha nova forma de vida que engloba todo, dende a cultura ata a información.Supoño que a única maneira de non "picar ata o fondo" sería ser consciente do que está a pasar, tentar sairse de todo isto para mira-lo dende fora e dende outros ángulos, compara-lo co que sucede noutras partes do globo, e sobre todo, tentar escoitarse a un mesmo, que coido é o mais difícil de todo o asunto.

A túa producción, como muller, está en gran parte relacionada co feito de se-lo. ¿Como describes a túa posición dentro do mundo artístico e, en concreto, como muller?
Penso que somos o que nos imaxinamos que somos. Cando a nosa idea de muller e de home sexa equiparable no que somos iguais e sexa respetuosa no que somos diferentes, supoño que esta pregunta non terá, por fin, sentido. Ata entón... eu tento vivir como quero vivir e facer a arte que me xurde facer, sen pensar demasiado en quen o pode chegar a contemplar.
O "Mundo da Arte" resulta un universo paralelo, moi complexo, no que eu non me considero unha experta, pero pareceme que ata certo punto funciona como calquer empresa, na que os contactos e as amizades contan moito para promocionarse e, normalmente, ós postos máis importantes soen estar ocupados por homes...

A creatividade xurdida de coletivos artísticos é unha práctica en relativo desuso, xa non se coñecen grandes grupos artísticos como El Paso ou calquera dos ismos de principios de século XX, tendendo máis a creatividade individual. A cambio existen pequenos colectivos, de 2, 3 ou 4 persoas, como nos que tamén traballas. ¿qué vantaxes ten traballar en grupo?
Traballar en grupo é moi enriquecedor e tamén moi duro. Os grupos de persoas sempre son conflictivos, incluso as parellas que só son dúas. Pero si ata aturarse a un mesmo é difícil...! :-D Neste momento traballo con dous grupos de "performance": 3Marías (Elena Gómez, Eva Martínez e Patricia Valverde), no que todas somos mozas de Belas Artes e Aqui?Agora? (Olga Cameselle, Alfredo Rodríguez e Gustavo Hevia), no que hai unha bailarina, un actor e un video-artísta. Eu penso que paga a pena mentres o disfrute e me faga medrar. En Galicia, polo xeral, dásenos bastante mal, pero probablemente todo se andará.

Relacionado con este punto, qué vantaxes ou desvantaxes coidas que teñen as exposicións individuais vs as colectivas?
Vantaxes: máis prestixio, máis espazo, máis cv...Desvantaxes: estás menos arropado e son moooooooito mais custosas en tódolos sentidos.

Na túa obra, Persoal e transferible, falas da ruptura do sinónimo artista-autor. Cédeslles a cámara a persoas, a priori, non relacionadas co mundo da creación artística e as súas imaxes pasan a ser o material principal da obra ¿pasan neste momento de ser espectadores a ser eles os artistas?
Eu non penso que eles pasen a ser artistas por colaborar comigo neste proxecto. Sería como dicir que alguén que cociña é cociñeiro ou alguén que corre é corredor... Esas nove persoas (entre as que estaba eu) foron mais ben a materia prima da obra, a pintura do cadro. Foron tan xenerosas como para entregarme centos de fotos que eu lles pedín que fixeran da súa vida cotiá, facendo unha documentación íntima e exhaustiva duns meses da súa existencia e experimentando unha mirada fotográfica diferente.Tamén me permitiron grabar conversas con eles. Con todo ese material eu facía unha escolla, a miña escolla, e posteriormente unha montaxe, unha "instalación" se queres.Para min foi algo así como unha película na que todos éramos actores protagonistas e guionistas, pero sólo eu montadora e directora.Outra experiencia dura pero tamén inesquecible.

Falas do disfrute do momento creativo sen pensar no fin e no obxectivo. ¿Como facer ver esto ao espectador que so ve o producto final, exposto e listo para consumir?
Las 3 marías. Gimnasia PasivaEstá nas mans do espectador querer ver en profundidade ou superficialmente. Está nas mans do creador deixar patente e transparente o proceso e as intencións, ou ben presentar o seu traballo como algo inevitable. Eu trato de ser clara, as veces pode que ata explícita, pero tamén tentando que quede algo de misterio, para que cada un lle atope a súa explicación.

Formulando a pregunta doutro xeito para que ninguén se sinta ofendido... no mundo comercial, que unha distribuidora cobre ao fabricante un 50% ou un 70% do que lle custou crear un producto é algo totalmente inviable ¿por qué as galerías de arte si poden permitirse face-lo? ¿son os concursos e certames a única forma de sair realmente victorioso do traballo de artista?
As galerías son compoñentes fundamentais no circuito artístico. As institucións públicas e privadas son as que manteñen rodando este tinglado. Eu levo un tempo "colaborando" cunha galería de Santiago e en moitas institucións teñen fotos miñas, por mor de becas e premios, que veñen sendo como compras por concurso. Sinceiramente penso que eses certames son os que nos motivan a seguir con este "vicio", mentres tentamos atopar o equilibrio entre a nosa vida laboral e familiar e a nosa vocación. A ver qué pasa cando cheguemos ó límite de idade...Mentres tanto agardo non ter un "ano de artista" (entendido como o ano no que un artista determinado gaña case todo-los premios habidos), de xoven que alcanza o superéxito inmediatamente, para logo desaparecer cal klinex de usar e tirar.Quixera ter moitos anos de artista de verdade. Haberá que insistir...
Supoño que haberá varios tipos de galerias, pero tendo en conta o panorama que coñecemos, qué proposta de espazo expositivo e comercial ao tempo, inventarías tí.Eu coñezo espazos expositivos nos que ti podes facer a túa exposición de balde, correndo con tódolos gastos do que te propoñas montar. Coñezo galerías que levan os gastos co artista ó 50%. E tamén coñezo galerías que che cobran por facer unha exposición ou que se quedan co 70% dos beneficios das ventas. A cuestión e: ¿quén merca pezas de arte e qué posibilidades ten un artista de achegarse a esas persoas para ofrecerlle algo? Depende de cada quen, pero semella que sempre fará falla un intermediario entre eses dous mundos que, ás veces, resultan antagónicos.Os artistas, entre nós, tamen facemos intercambio de obra que é outra maneira de facer unha colección.

Na túa serie formas de ser, mesturas a imaxe do teu corpo coa de familiares, amigos... poñerte na pel dos demáis ¿con qué idea?
En realidade a idea era poñer a pel dos demais en min, co fin de amosar a parte de eles que levo dentro: " Neles teño a nena que fun, a muller e a anciá que hei ser, e o home que moitas veces quixera ser. Tamén o que non desexo e soamente comparto, como a enfermidade e a dor."

Nunha das túas obras máis recentes Presente Contínuo (imaxe desta páxina), falas de...
Esta serie consiste en fotografías que van a pares, formando dípticos. Na que tí mencionas vese una moza rapeira no lado esquerdo e unha anciá tradicional galega no dereito. A moza leva un rosario colgado ó pescozo mentres a vella suxeita un colgante de Playboy como se estivese a rezar. Os fondos son formalmente similares. Nunha un edificio e noutra unha parede de nichos. A miña intención era poñer en relación dúas realidades totalmente diferentes que acontecen simultáneamente. Ata poderían ser neta e avoa. Unha tradición que se extingue como modo de vida para pasar a formar parte do folklore e o turismo, convivindo coas novas tendencias culturais importadas que florecen rápidamente. O abraiante e que, en Galicia, só teño que xirar a cabeza para ver estas dúas realidades ó tempo. O feito de que se intercambien o colgante e o rosario sirve para remarcar esa mestura abraiante e para recrear esa extrañeza que a min me produce. Podemos apreciar mellor toda a carga dese coelliño recuberto de "diamantes" (que ser sexy é o principal, que o luxo está moi ben, que a portadora é unha moza sumisa...), cando o poñemos nas mans dunha vella allea a esa cultura de culto o corpo e a riqueza. E o mesmo pasa cun obxeto relixioso símbolo de contención, sacrifio e moralidade cando llo colocamos á moza coma un simple abalorio decorativo.


Falas do medo á vellez que hai na sociedade. Como di a canción, “a gravidade sempre gaña” e a pesares de saber isto, dende que a Newton lle caiu a mazá na cabeza, a publicidade fálanos continuamente de productos “anti-idade” incitando a pensar que a vellez é algo evitable ¿crees que debería haber unha normativa para evitar certos reclamos fora de lugar?
Ogallá non hubera que facer normativas para nada, que a xente fixera sempre o mellor para os demais... Pero hai que vender, e está claro que unha estratexia que funciona é ter consumidores insatisfeitos para venderlle cousas que crean que os van satisfacer, pero que non o fan. A nosa sociedade promove máis, en xeral, a cultura da obediencia que a da plena conciencia para poder saber qué é o que realmente queremos e necesitamos.O que non aturo é o concepto de publicidade en sí mesmo. Resúltame contaminante e nocivo.

DESPREGABLE EN BCN

O DESPREGABLE xa estáa nas librerías máis selectas da cidade condal.
Arriba a librería do MACBA, e abaixo a do Caixa Forum.

CINEMAS DIXITÁIS EN CAMBADOS

CENTRO COMARCAL DO SALNÉS:SALA DE EXHIBICIÓN ALTERNATIVA

Cultura presenta Cinemas Dixitais, un circuíto alternativo de exhibición das producións audiovisuais galegasA Consellería de Cultura e a Axencia Audiovisual Galega presentan un novo e alternativo circuíto de exhibición, que baixo o nome de `Cinemas Dixitais’ ten como obxectivo achegar as producións audiovisuais galegas ás vilas de Galiza.
O sábado 10 de novembro ás 17:30 h. dará comezo no Centro Comarcal do Salnés coa proxección de ‘A Atlántida’ o primeiro ciclo, que achegará 8 telefilmes ao Centro Comarcal do Salnés.

Achegar o cine ás vilas que non contan con salas comerciais, promover as producións audiovisuais galegas e contribuír a estabilizar unha programación audiovisual nos concellos do país son as necesidades que a Consellaría de Cultura vai cubrir con este proxecto. Teatros, auditorios, bibliotecas, casas de cultura ou salóns de actos converteranse en salas de cine grazas a esta nova rede de exhibición que a través do soporte dixital, DVD, vai achegar neste primeiro ciclo-piloto un total de 8 telefilmes de produción galega. Na actualidade, a Axencia Audiovisual xa está a traballar no seguinte programa, unha compilación de documentais temáticos que versarán sobre a memoria histórica, o urbanismo ou a muller.
“A Atlántida”, “Autopsia”, “Sara”, “A biblioteca da iguana”, “O tesouro (de Ánxel Fole)”, “Pataghorobi”, “O partido” e “Entre bateas” son os telefilmes elixidos que se van exhibir no Centro Comarcal do Salnés.

Desde novembro ata decembro o Centro Comarcal do Salnés acollerá a exhibición dos telefilmes, que foron seleccionados por contar cunha ampla presenza galega na súa produción. Neste primeiro ciclo piloto decidiuse apostar polos telefilmes, cine feito para televisión, un xénero que cada vez se está a producir máis en Galiza, e que conta cun maior respaldo da Consellaría.

Programación Cinemas Dixitais no Centro Comarcal do Salnés
A Atlántida - Sábado 10 de Novembro ás 17:30Autopsia - Sábado 17 de Novembro ás 17:30Sara - Sábado 24 de Novembro ás 17:30A biblioteca da iguana - Sábado 1 de Decembro ás 17:30O tesouro (de Ánxel Fole) - Sábado 8 de Decembro ás 17:30Pataghorobi - Sábado 15 de Decembro ás 17:30O partido - Sábado 22 de Decembro ás 17:30Entre bateas - Sábado 29 de Decembro ás 17:30
A entrada as diferentes sesións é de balde.

aRt fuTura 2007 no Marco de Vigo

O art futura é un evento do que todos desfrutaredes se os gusta mínimamente a arte dixital, os videoxogos, ou simplemente os efectos producidos gracias á informática.
Hai 5 programas diferentes con distintas temáticas:
PROGRAMA A: art futura show 2007 // Pod Love

PROGRAMA B: 3D en España 2007 // Demos + Intros

PROGRAMA C: Full motion theatre

PROGRAMA D: 8 bit.

PROGRAMA E: Marcel·li Antúnez

Para máis información clickade no link do marco situado na columna da dereita.

DESPREGABLE #15 NAS RÚAS, AVENIDAS, ESTRADAS...

Queridos todos:

Xa está aquí o fanzine despregable. Menú variado para este outono tan atípico. Na portada Andrea Costas, unha artista galega, cunha obra impactante. Los hijos bastardos de Peter Lorre, un nome longo dabondo para un grupo que versionea aos grandes do rock and roll, Aregueifa, unha plataforma de música galega onde baixarte gratuitamente o traballo de moitos grupos galegos, Festival Paredes de Coura, Grindhouse e incluso unha breve reseña da serie V. A fotografía central é de Mónica Ferreirós e o comic de Sergio Covelo. Música, arte e cine.
Por un euro nas mellores librerías e bares do lugar.

Un saúdo e saude!!

D#15

Este despregable ten moitos colaboradores, e unha das sorpresas é unha nova sección adicada a serie b e a "pseudo serie b". Estrenámosnos coa serie "v" e cos films Grindhouse e ven da man de David A. de Fuck Comics.
Tamén estará Sergio Covelo cunha das súas bandas deseñadas, Mónica Ferreiros con imaxes fotográficas, Juan e a súa crónica do festival de Paredes de Coura, Kurko tamén coas súas crónicas festivaleiras, e distintas entrevistas ao grupo Los Hijos Bastardos de Peter Lorre ou a artista Andrea Costas, ao netlabel A Regueifa...

Agora xa non tardará moito... cremos.

35! certame audiovisual internacional liceo-casino vilagarcía

Cuba é o país invitado neste certame, que como podedes ver cambiou de imaxe de forma drástica. Hoxe é tanto ou máis importante, o deseño como os contidos... (ónde está o punk?)

O certame ven a celebrar xa o 35 aniversario... o cal dise pronto. E moitos nos preguntamos se algunha vez en vilagarcía houbo ese ambiente cultureta underground (non prefabricado por concelleiros de cultura e demáis axudantes) que fixo que xurdiran certames como este.

Tamén quería comentar, aquí vou falar en primeira persoa, que fun o ano pasado a algunha proxección... e case non había ninguén. A ver se entre todos lle damos un pouco apoio ao certame que seguro que nos vai ofrecer tardes divertidas e temas para tratar.

Leva aos teus pais, irmáns, tios, amigos, noivo, noiva, amante bandido, á irmá do rapaz que vai a escola co primo do teu veciño, a avoa que che daba a paga os domingos e so che daba para un freskito, "acho que che han chegar para chicles" dicía...

Para máis información 3w.certameaudiovisual.org

NUT TEATRO EN VILAGARCÍA

Auditorio de Vilagarcía, o xoves día 27 as 21.00 hrs. Entrada libre y gratuíta.

Director: Carlos Neira

Actores: Arantxa Villar e Carlos Neira.
A través de un espacio vacío, la compañía NUT Teatro, presenta una propuesta escénica mínima, acercándonos a este texto en el que la fuerza de la palabra, sin más artificios, da cuenta de una lucidez brutal a la hora de acercarse al dolor y a la desesperanza.

GRACIAS SALA NASA

15 HORAS X 15 ANOS
A NASA entra na madurez, deixa de ser unha sala alternativa para convertirse nun teatro para toda a cidadanía. E o queremos celebrar tamén cunha festa especial, abrindo as portas da sala á cidade e ás súas xentes, propias e alleas. E para demostrar a vitalidade dun proxecto que foi medrando coa participación de moitísima xente, o 22 de setembro abriremos as portas a partir das 12 da mañá cun espectáculo-maratón de 15 horas de duración que irá mudando a cara e os contidos cada 15 minutos. Unha festa que contará coa participación de moitos dos artistas que lle deron vida á sala durante estes quince anos.

PROGRAMA PREVISTO:Entrada de balde ata completar o aforo (a partir das 22,30h. retiraranse as cadeiras)
12,00H. SESIÓN VERMÚ con: Os da Ría, Lilí Berlín, Bacana e Juanito Brothers.
13,30H. PRESENTACIÓN DO LIBRO "64x15", recopilación de ilustracións de Fausto para os programas da NASA, coa intervención da Comandancia da NASA e do propio Fausto
14,00H-15,30H. A COMER
15,30H. TERTULIA+CAFÉ "Compostela: a cultura da cidade ou a cidade da cultura?"
17,00H. SESIÓN DE TARDE PARA TODOS OS PÚBLICOS con: Paula Carballeira, O Circo de Pulgas Carruselo, Berrobambán, Sol Felloza, Manu Lago, Kukas, Santi Prego.
19,00H. TARDE ALTERNATIVA con: Javier Abraldes, Nut Teatro, Centro de Novas Tecnoloxías do Pico Sacro, Pisando Ovos, Diego Anido, Branca Novo, María Lado e Lucia Aldao, Rebeca Montero e Nuria Sanz, Bucanero, Tristáns, Pepo Suevos, Peña flamenca do Calpe e Samesugas.
22,45H. SESIÓN DE NOITE con: Raqueliña e Merche (aéreos), Marta Pazos e Marcos Ptt, Ugia Pedreira, CArlos Santiago, Pinto D'herbón, Clara Gayo, Uxía Senlle, Carlos Blanco, The Combo Roxo, Pepe Penabade, Quico Cadaval, Pepa Yáñez, Antón Coucheiro, Ministros do Metal, Mofa e Befa, Emma Silva, Non Residentz, No es un árbol, Ruxe Ruxe, Garada K7 e Toni Lomba&Elio dos Santos

PRE-DESPREGABLE #15

o despregable #15 está en periodo de creación

se desexas publicar crónicas festivaleiras, comentarios de discos e cancións do verán, críticas de películas sangrantes e churrasqueiras, ou simplemente facer unha redacción do que foi o verán para ti, non dubides en escribirnos a embaixadaprusiana@yahoo.es e nós o publicamos.
(si vemos que tal)

Convocatoria Pública de Comics en Proxecto (Polaqia)

POLAQIA C.P.C.P.Convocatoria Pública de Cómics en Proxecto
A Asociación Cultural Polaqia abre as súas portas a novos colaboradores/as. Historias breves (para o próximo Barsowia 11), comic-books, álbums ou... ¿quen sabe que tolemia nos poderás propor? Se é bo e nos gústa, todo é posible.
Polaqia publica unha antoloxía semestral de relatos breves en galego (BARSOWIA), unha colección de novelas gráficas en castelán (ROMPEHIELOS), unha colección de minilibros de arte (POLAQIA SKETCHBOOK) e numerosos comic-books, algúns autoconclusivos e outros seriados.
De entrada non impomos formato, xénero, estilo, extensión nin absolutamente ningún tipo de condicionante. Só che pedimos que escollas o teu mellor material, mandar unha parte do traballo completamente acabada (un 10-20% estaría ben) e contar o resto. Podes enviar propostas en calquera idioma con tal de que o entendamos. Ten en conta tamén que en principio traballamos en B/N.
A data límite para esta convocatoria é o 31 de outubro. O 3 de decembro a asociación porase en contacto co/s elixido/s para tratar as condicións da publicación e, se hai acordo entre o colectivo e o autor, en principio temos intención de lanzar as novidades ao longo do primeiro semestre de 2008.
Toda comunicación con Polaqia farase a ( polaqia arrroba gmail punnnto com )
Polaqia é un proxecto independente, modesto pero ambicioso, especialmente no creativo. Fundouse en 2001 e está promovido e dirixido por doce autores de historieta. Funciona en base a recursos propios, sen apoio económico institucional nin respaldo empresarial. Non temos a capacidade dunha editorial de cómics, pero publicamos xa unas cantas cousas bonitas. O próximo pode ser teu, e non importa se es un autor consagrado ou un xenio ata agora descoñecido. De entrada, non te cortes.
Aproveitamos esta ocasión para mandarvos un abrazo a todos/as os que durante esta última edición de Viñetas desde o Atlántico vos pasastes a visitarnos, comprar os nosos cómics, compartir festas, lecturas e debuxos.

BASKET 3x3 SAN TOME 2007

2º TORNEO DE BASKET 3X3

A embaixada prusiana e anidega organizan este evento deportivo que terá lugar hoxe e mañá no paseo marítimo de Cambados.

VIÑETAS X (ACoruña)

Martes 14
18:15 - 18:30 Apertura charlas Viñetas X
18:35 - 18:55 Presentación Polaqia 10
19:00 - 20:00 Álvaro Pons: La novela gráfica
20:15 - 21:30 Tim Sale

Miércoles 15
18:15 - 18:30 Presentación Difusora de letras (Henrique Torreiro) na que se presenta o proxecto As crónicas de Gáidil, de Nacho Rodríguez Domínguez e Pablo Fernández Otero, con ilustracións de Víctor Rivas; primeiro xogo de rol en galego.
18:45 - 19:50 Antonio Martín: El tebeo político durante la transición democrática
19:55 - 20:10 Presentación Golfiño en portada (Fausto Isorna)
20:15 - 21:30 Jean-louis Tripp

Jueves 16
19:00 - 19:20 Presentación Monografía de la Universidad de Santiago sobre la BD Galega
19:30 - 19:50 Presentación AGPI (Manel Cráneo)
20:00 - 21:30 Juanjo Sáez - Santiago Valenzuela - Sergi San Julián

Viernes 17
18:15 - 18:25 Presentación Libro Corto Maltés (Ángel de la Calle)
18:30 - 19:30 Rutu Modan
19:35 - 19:50 Presentación Factoría K (Kiko da Silva)
20:00 - 21:00 Étienne Davodeau

Sábado 18
18:15 - 18:30 Presentación Esther y su mundo (Antonio Martín)
18:35 - 19:55 Jeff Smith
20:00 - 21:30 Yoshihiro Tatsumi
Estas charlas serán completadas con 2 sesiones de firmas conjuntas, que posiblemente tendrán lugar el Viernes 17 por la tarde (18:00 horas) y el Sábado 18 por la mañana (12:00 horas), aunque estas fechas y horarios podrían sufrir modificaciones.

EXPOSICIONES
Sala de exposiciones del Ayuntamiento (Plaza de María Pita)
El tebeo político durante la transición democrática (comisario: Antonio Martín) 10 carteles de Viñetas + Galería fotográfica
_Sala de exposiciones Kiosco Alfonso (Jardines de Méndez Núñez)
Exposición Tim Sale Exposición Yoshihiro Tatsumi
Exposición Jean-louis Tripp
Exposición Sergi San Julián Exposición Étienne Davodeau
_Sala de exposiciones Palexco (Muelle de Transatlánticos)
Rutu Modan La novela gráfica (comisario: Álvaro Pons) Juanjo Sáez Jeff Smith Santiago Valenzuela
_Sala de exposiciones Salvador de Madariaga (Durán Loriga 10)
Premio Castelao (Deputación da Coruña) 10 años de viñetas en Galicia (Comisarios: Fran Bueno-Javi Montes)
_Aquarium Finisterrae (Paseo Alcalde Francisco Vázquez, 34)
Barcos de papel (Comisario: Antonio Guiral)

RIF ROCK PUB 8 ANIVERSARIO

Young Folks

festival Paredes de Coura 2007

Hola a todas/os: transmitímosvos a información sobre o festival portugués que nos chegou estes días entre o correo da embaixada. Recordamos con nostalxía aquel ano no que fumos ilusionados a este festival... agora é o teu turno. Non perdas o cartel cheo de incribles e suculentos concertos:

"La cuenta atrás ha comenzado y el Festival Paredes de Coura presenta un cartel de lo más apetecible que cuenta con artistas de la talla de Babyshambles, Dinosaur Jr., Sonic Youth, Peter Bjorn & John, CSS...
Si después de que conozcan el cartel del Festival Heineken Paredes de que Coura comienzan a sentir una agitación en el cuerpo, no es de extrañar.
Finalmente la música que se va a consumir en cuatro días tiene energía suficiente para provocar millones de sensaciones por todo el cuerpo y mente.
FECHAS
12, 13, 14 y 15 de agosto

LUGAR
Paredes de Coura. Playa Fluvial de Tabuão, en la región del Miño

ESCENARIOS
Los conciertos se distribuyen en cuatro escenarios: Escenario Heineken, Escenario Ruby, Escenario Afterhours y Escenario Ibero Sounds"

..............................o link o tendes aquí:

3w.paredesdecoura.com

.................................... un exemplo do que se escoitará de novo aquí ou alí... ???

m3stura3

aquí tendes o cartel do terceiro festival m3sturas que se está a celebrar en Cambados

da man da Embaixada Prusiana.

Hoxe concertos!!